استاد دانشگاه تربیت مدرس و منتقد ISI گفت: در دانشگاه ها و مراكز علمي ما برخي از محققان ارشد و شاگردان زحمتكش آنان، اغلب فقط مشغول تمرين تحقيق هستند و نه خود آن. طبيعتاً، حاصل آن نوشته هايي مي شود كه هر سال به ميزان فزاينده در مجلات گوناگون سراسر جهان عرضه مي شوند تا عددوار اعتباري بيابند.

دكتر اكبر حيدري(از اساتید برجسته دانشگاه و منتقد ISI) در گفت و گو با کرسی نیوز ضمن اشاره به مباحث گذشته درباره ISI اظهار داشت: منتقدان وضع موجود پژوهش بويژه در مورد تحقيقات پرمقاله ترين رشته های كشور (مثل شيمي) سال هاست هشدار مي دهند كه نشرياتISI گاه انتشاراتي هستند از كشور هاي جهان سوم با محدوديت هاي كيفي و اكثراً از نوع تجاري و با اهداف سودجويانه که محتواي اين مجلات غالباً فقط با روش هاي صوري داوري می شود و جالب اين كه در آنها هرسال تعداد محققان تراز اول جهان ناياب تر و بيشتر از پيش، صفحات آنها به محققان جهان سوم اختصاص مي يابند.

 در نتيجه، مي توان تصور كرد كه نتايج تحقيقات مهم و از لحاظ علمي- فني ارزشمند كشور هاي پيشرفته كماكان اغلب در همان مجلات جوامع علمي خودشان با معيارهاي واقعي مورد ارزيابي، رتبه بندي و چاپ مي شوند.

دکتر حیدری با اشاره به با انتقاد از مسابقه كاذبي كه توسط عده اي صرفاً براي تجليل از خود و به منظور كسب حداكثر امتياز از جامعه و مقامات مسئول كشور، به نام تحقيقات يا اهدافي و تحت عناويني مانند گشايش دروازه هاي علم بشر به راه انداخته شده است اظهار داشت: اين مسابقه اي است كه به پيوستن كشور ما به جهان علم و صنعت منتهي نخواهد شد و برنده اي جز شخص محقق ارشد نخواهد داشت.

حیدری با اشاره به مقاله مشترک خود با دکتر یلپانی در این زمینه افزود: جامعه علمی ما از این نکته مطلع باشد که رقمي حتي بسيار بيش از ۴۵۰ مقاله و ۶ هزار و ۵۰۰ ارجاع (كمتر و يا بيشتر) برای یک محقق، مفهومي جز بزرگداشت اين گونه افراد نخواهد داشت.